NOT such a wonderful morning

***Nederlands onderaan

After the high, usually comes the low.

It wasn’t any different for me this week!

This week, I’m on annual leave. I was supposed to be in Belgium, with family and friends. However, due to reasons we’re all too familiar with, I’m still in rainy Scotland.

I had accepted a while ago that I wasn’t able to go through with my initial plans and the easing of lockdown restrictions has made it a bit easier to cope with things; I’ve been able to go to the hairdresser already (my manes had become a bit too wild, I had started to resemble a wild lion), went to (charity) shops, I’ve had lunch and dinner in restaurants, pubs and coffee shops, so overall I can’t complain.

But I knew I would need a bit more self-care in order to cope with this week’s disappointments.

Having fallen in love with yoga a few months ago, I thought it would be a good idea to maybe look for a yoga-retreat. With full enthusiasm I checked Google for any retreats within Scotland, but off course none were happening during this week.

It was a long shot, no big deal.

But I didn’t give up on my self-care idea and I asked myself;

What can I do during this week that will make me feel good and I haven’t done for myself in a long time?

The answer came as quickly as I had asked myself this question;

A reiki session.

I was introduced to reiki a few years ago by a friend. I haven’t had many sessions myself, but I have to say that reiki has always had a positive effect on me.

So, there I was again, Googling for places near me that offered reiki treatments.

After searching for a while, I stumbled upon someone who offered reiki in combination with a full body massage.

Well, say no more! You had me at ‘combo treatment’! What a better way to treat yourself than to have a nice, relaxing massage + having your energy cleared at the same time?!

The booking was made and highlighted in my bullet-journal and I went on with the rest of my week counting down the days to the massage, but also excited in general as I was feeling so good. Taking care of myself felt great!

Then the day came.

I got up quietly, had breakfast, had a shower and left on time. I realised as I was using Google Maps to go to my destination that my phone was not connecting to my mobile data, but I was not panicking. This happened so many times before and I knew that if I switched my phone off and on again, it would be ok. And the journey there had already loaded fully, so no problemo!

Alas! Once I had parked at the destination Google Maps said I was supposed to be at and I tried the switching off/on thing, I realised my phone was not connecting to mobile date at all!!

Ok then, still not a major problem; I could pay for my parking with my contactless card rather than using the app.

‘You wish, Tessa, you wish’; is what the machine probably thought as I was reading it only accepted coin payment. Argh!! I hadn’t had cash money for a very long time now…

‘Oh well then, I’ll have a parking ticket when I come back and I will just consider it a very expensive treatment’.

On I went.

When I arrived at what Google Maps said was the location where I would have my massage, there was nothing I could see that indicated that there was a massage parlour around. Nothing.

‘Ok, strange’ I thought to myself.

My phone had totally run out of battery by now from switching it off and on for a few times; I was not able to switch it on anymore.

I was also running late and I had no way of contacting my massage therapist anymore, nor even did I know what time it was at some point. But I thought I was close, so I stayed in the area and started asking local shop owners where this massage parlour was.

Off course, no-one had heard about it before.

I was starting to lose my nerves at this stage.

Until one kind passer-by, who I had asked for help a few minutes before, stopped me in my lunatic wandering and told me he had another look at the address on his phone and that I had to walk a loooooong time up the road before I would reach my destination. He actually knew the building, described it to me completely and although he did say it was quite a long walk, he said it in a very encouraging way! He smiled at me, wished me good luck in finding it and hoped I still had a good day.

I was really anxious by the time he stopped me, but his smile and his words brought me back to Earth.

-His smile made me realise that there had been many strangers that tried to help me and get me on my way that morning.

-It made me realise that I was late for an appointment, but nothing happened to me; I was fine, I was healthy.

-I realised that I was panicking because someone else would be waiting for me and that I was wasting their time, plus that this was turning into a ridiculously expensive morning, without it actually benefiting me.

But his smile brought me back to my senses.

I came to a full stop, smiled back at him, thanked him from the bottom of my heart and wished him a wonderful day.

And on I went on my journey.

He did not lie; it was a long walk. But I got there. And I was only 50 minutes late for my appointment (holding my face in my hands as I’m writing this after rolling my eyes).

As I was standing there in front of closed doors, I knew that the moment would come that I would be able to laugh about this. At that time, however, I felt like crying.

-I was supposed to be with my family and friends this week.

-I was supposed to meet them for a coffee instead of seeing each other on screens.

-I was supposed to see my niece and godson do their communions.

-I was supposed to celebrate Mother’s Day with my mom and stepmom.

I had been desperately clinging on to every tiny bit of self-care I could possibly hold on to, I had been really looking forward to having all the tension in my body removed by a relaxing massage and even this was slipping through my fingers.

While I was walking back to my car I kept fuelling myself with negative thoughts such as how much money I had spent this month and how much money I would be losing after such a disastrous morning.

I honestly try to look towards life that everything happens for a reason and that the universe always has a better plan than we sometimes anticipate, but I couldn’t see it.

Until I arrived at my car. Were my eyes deceiving me?

Could it be true that there was no fine between my windshields? After 2 hours of parking without paying? In the UK? After all my other experiences with parking on this island?

Some tension left my body at this point.

On my way home, some tears showed up. I was still sad, of course. I still felt very heavy. I still felt very sorry for myself. But don’t worry, I was able to concentrate on driving home safely.

The real cry came when I arrived home. It felt good, though.

For years I tried to bottle up any negative feeling I had and hide it away from myself and my environment. I have now learnt how important it is to feel all my feelings, including sadness and anger.

I’ve read that if you become aware of any intense emotion or feeling you’re experiencing and you admit that to yourself, the intensity immediately reduces, making it easier to go on with your day.

So, after my episode of crying, I made myself a nice cup of coffee and talked a bit with my boyfriend. My phone was on charge; I wanted to contact the massage therapist I had hoped to meet to apologise and to reschedule.

He had sent me an email in the meantime; explaining that because I had missed my appointment I would have to pay the rent of the room: £10.

I could not believe it.

I had expected to have to pay the full treatment price + the parking fine.

I had expected to pay a huge amount of money for basically nothing.

I had created my own reality, thinking the worst, but it seems that the universe did have another plan for me.

I was able to reschedule my appointment for this morning, when I will enjoy it for 200%!

So, when you’re reading this, I might finally be having the massage I thought I would have had by now! Wish me luck!!

As for the rest of the day; I met up with a lovely friend and enjoyed lunch in good company, already laughing at what an eventful morning I had.  


NIET zo’n geweldige ochtend

Na de high komt meestal de low.

Voor mij was dat deze week niet anders!

Deze week ben ik op verlof en ik zou die in normale omstandigheden in België doorbrengen, met familie en vrienden. Om redenen die we maar al te goed kennen, bevind ik me nog steeds in het regenachtige Schotland.

Ik had een tijdje geleden reeds geaccepteerd dat mijn oorspronkelijke plannen niet zouden kunnen doorgaan en de versoepelingen van de lockdown-beperkingen hier hebben het tóch een beetje gemakkelijker gemaakt om ermee om te gaan; ik kon al naar de kapper (mijn haar was een beetje te wild geworden, ik begon op een leeuw te lijken), ging naar (tweedehands-) winkels, ik heb geluncht en gegeten in restaurants, pubs en coffeeshops, dus over het algemeen kan ik niet klagen.

Maar ik wist dat ik wat méér zelfzorg nodig zou hebben om de teleurstellingen van deze week te boven te komen.

Nadat ik een paar maanden geleden verliefd was geworden op yoga, dacht ik dat het een goed idee zou zijn om misschien op zoek te gaan naar een yoga-retraite. Vol enthousiasme controleerde ik of er retraites in Schotland waren, maar die waren er deze week natuurlijk niet.

Geen probleem, de lockdownbeperkingen zijn onlangs maar verminderd, het zou wel heel vroeg geweest zijn moesten er nu al retraites te vinden zijn.

Maar ik gaf mijn idee voor zelfzorg niet op en vroeg mezelf af;

Wat kan ik tijdens deze week doen waardoor ik me goed voel en wat ik al heel lang niet meer voor mezelf heb gedaan?

Het antwoord kwam net zo snel als ik mezelf deze vraag had gesteld;

Een reiki-sessie.

Ik maakte een paar jaar geleden kennis met reiki door een vriendin van mij. Ik heb zelf niet veel sessies gehad, maar ik moet zeggen dat reiki altijd een positief effect op mij heeft gehad.

Een snelle zoektocht op Google gaf me aan dat er verschillende plaatsen bij mij in de buurt waren die reiki aanboden, en na een tijdje zoeken botste ik op iemand die reiki aanbood in combinatie met een volledige lichaamsmassage.

Zonder twijfelen contacteerde ik deze massagetherapeut! Is er een betere manier om jezelf in de watten te leggen dan een lekkere, ontspannende massage  + om tegelijkertijd je energie te laten zuiveren?!

De afspraak was al snel gemaakt en gemarkeerd in mijn bullet-journal en ik ging de rest van mijn week verder met het aftellen van de dagen, maar ik zat ook boordevol energie en voelde me goed in mijn dagdagelijks leven. Voor mezelf zorgen voelde geweldig!

En toen was het zover.

Ik stond rustig op, ontbeet, douchte en vertrok ruim op tijd naar mijn afspraak.

Onderweg, in mijn auto, realiseerde ik me dat Google Maps niet verbonden was met mobiele date, maar ik raakte niet in paniek. Dit is al zo vaak gebeurd en ik wist dat als ik mijn telefoon uit- en weer inschakelde, het goed zou komen. En de reis ernaartoe was al helemaal geladen, dus er was geen probleem!

Helaas! Toen ik eenmaal geparkeerd was op de bestemming waar Google Maps aangaf waar ik moest zijn en ik probeerde het uit-/ inschakelen, realiseerde ik me dat mijn telefoon helemaal geen verbinding maakte met de mobiele data!!

Oké, nog steeds geen groot probleem; Ik kon mijn parkeerplaats betalen met mijn contactloze kaart in plaats van via de app.

‘Hahaha, toch niet, Tessa’; is wat de machine waarschijnlijk dacht terwijl ik las dat de parkeerautomaat enkel muntstukken aanvaarde. Argh. Ik had al heel lang geen contant geld meer uiteraard…

‘Ok, dan heb ik gewoon een parkeerboete als ik terugkom en ik zal het gewoon als een erg dure behandeling beschouwen’.

Ik ging verder.

Toen ik aankwam bij wat volgens Google Maps de locatie was waar ik mijn massage zou krijgen, was er niets dat ik kon zien dat erop wees dat er een massagesalon in de buurt was. Niets.

‘Ok, vreemd’ dacht ik bij mezelf.

De batterij van mijn telefoon was ondertussen ook volledig leeg nadat ik hem een ​​paar keer had uit- en ingeschakeld; dus ik kon niet meer opzoeken waar ik moest zijn.

Voor mijn afspraak was ik reeds te laat, maar ik kon geen contact meer opnemen met mijn massagetherapeut. Op een gegeven moment wist ik zelfs niet meer hoe laat het was. Maar ik dacht dat ik dichtbij was en dat ik de locatie wel zou vinden, dus ik bleef in de buurt en begon lokale winkeleigenaren te vragen waar dit massagesalon was.

Niemand had er natuurlijk eerder van gehoord.

Toen begon ik lichtjes te panikeren.

Totdat een vriendelijke voorbijganger, die ik een paar minuten eerder om hulp had gevraagd, me tegenhield in mijn krankzinnige ronddwalen en me vertelde dat hij nog een keer naar het adres op zijn telefoon had gekeken en dat ik nog een heel eind de weg moest blijven volgen voor ik mijn bestemming bereikte. Hij kende het gebouw, beschreef het mij volledig en hoewel hij zei dat het een behoorlijk lange wandeling was, zei hij het op een zeer bemoedigende manier! Hij glimlachte naar me, wenste me veel succes bij het vinden en hoopte dat ik nog steeds een fijne dag had.

Zoals ik eerder vermeldde, was ik al lichtjes aan het panikeren toen ik hem aansprak, maar zijn glimlach en zijn woorden brachten me terug bij mezelf.

-Zijn glimlach deed me beseffen dat er heel wat vreemden waren die me die ochtend probeerden te helpen om de juiste weg te vinden.

-Het deed me beseffen dat ik te laat was voor een afspraak, maar ikzelf was in orde, ik was gezond.

-Ik realiseerde me dat ik in paniek raakte omdat iemand anders op me zou wachten en dat ik hún tijd aan het verspillen was, en ook dat dit een belachelijk dure ochtend aan het worden was, zonder dat ik er ook maar iets aan had.

Maar zijn glimlach bracht me weer bij mijn zinnen.

Ik kwam volledig tot stilstand, glimlachte terug naar hem, bedankte hem uit de grond van mijn hart en wenste hem een ​​geweldige dag.

En ik ging verder op mijn zoektocht.

Hij loog niet; het was een lange wandeling. Maar ik bereikte uiteindelijk mijn bestemming. En ik was maar 50 minuten te laat voor mijn afspraak (zeg ik terwijl ik mijn ogen rol en mijn hoofd in mijn handen houd).

Terwijl ik daar voor gesloten deuren stond, wist ik dat het moment zou komen dat ik hierom zou kunnen lachen. Maar op dat moment had ik zin om te huilen.

-Ik had deze week bij mijn familie en vrienden moeten zijn.

-Ik zou ze ontmoeten voor een kop koffie in plaats van ze te zien op het scherm van mijn telefoon.

– Ik had mijn nichtje en metekindje hun communies moeten zien doen.

-Ik zou Moederdag vieren bij mijn mama en plusmama.

Ik had me wanhopig vastgeklampt aan elk klein beetje zelfzorg waaraan ik me maar kon vasthouden.

Ik had er echt naar uitgekeken om alle spanning in mijn lichaam te laten verwijderen door een ontspannende massage en zelfs dit gleed door mijn vingers.

Terwijl ik terugliep naar mijn auto, bleef ik mezelf met deze negatieve gedachten voeden, inclusief hoeveel geld ik deze maand had uitgegeven en hoeveel geld ik zou verliezen na zo’n rampzalige ochtend.

Ik probeer positief naar het leven te kijken en geloof dat alles gebeurt met een bepaalde reden en dat het universum altijd een beter plan heeft dan we soms voor ogen zien, maar ik kon het even niet meer zien.

Tot ik bij mijn auto aankwam. Bedrogen mijn ogen mij?

Zou het waar kunnen zijn dat er géén boete tussen mijn voorruit zat? Na 2 uur parkeren zonder te betalen? In het Verenigd Koninkrijk? Na al mijn andere ervaringen met parkeren op dit eiland?

Ik voelde mijn lichaam wat ontspannen.

Op weg naar huis kwamen er wat tranen naar boven. Ik was natuurlijk nog steeds verdrietig. Ik voelde me nog steeds erg ‘zwaar’. Maar maak je geen zorgen, ik kon me genoeg concentreren om veilig naar huis te rijden. 😉

De echte huilbui kwam toen ik terug thuis was. Maar het voelde goed.

Jarenlang heb ik geprobeerd elk negatief gevoel dat ik had op te kroppen en het voor mezelf en mijn omgeving te verbergen. Ik heb nu geleerd hoe belangrijk het is om al mijn gevoelens te voelen, inclusief verdriet en woede.

Ik heb onlangs ergens gelezen dat als je je bewust wordt van een intense emotie of gevoel dat je ervaart en je dat tegen jezelf toegeeft, de intensiteit onmiddellijk afneemt, waardoor het makkelijker wordt om door te gaan met je dag.

Dus na mijn huilbui zette ik een lekker kopje koffie voor mezelf en praatte ik wat met mijn vriend. Mijn telefoon was aan het opladen; ik wilde uiteraard zo snel mogelijk contact opnemen met de massagetherapeut die ik had gehoopt te ontmoeten om me te verontschuldigen en een nieuwe afspraak te maken.

Hij had me ondertussen een e-mail gestuurd en legde uit dat ik, omdat ik mijn afspraak had gemist, de huur van de kamer zou moeten betalen: £ 10.

Ik kon het niet geloven.

Ik had verwacht de volledige behandelingsprijs + de parkeerboete te moeten betalen.

Ik had verwacht een enorme som geld te betalen voor eigenlijk niets.

Ik had mijn eigen realiteit gecreëerd, dacht het ergste, maar het lijkt erop dat het universum tóch een ander plan voor me had.

Ik heb mijn afspraak kunnen verzetten naar deze en ik ga er 200% van genieten!

Dus, terwijl jij dit misschien aan het lezen bent, lig ik misschien wel op de massagetafel!

Wat de rest van de dag betreft; Ik ontmoette een vriendin voor lunch en lachte om wat een bewogen ochtend ik had!

Fijne dag!!


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in: Logo

You are commenting using your account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s